HOME WEER & RADAR NUTTIGE INFO PUZZEL- FUN- HOROSCOOP RESIDENTEN BUSDIENSTEN APOTHEKERS TENERIFE CONNECT TNT DOWNLOADEN ADVERTEREN-ABONNEREN CONTACT-COLOFON REACTIE VAN DE LEZER

Foto van de maand

(Klik op de foto voor groot formaat)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

FACEBOOKGROEP KORT NIEUWS vlaggen TIPS & TRIPS COLUMNS
TNT ONLINE LEZEN Facebook-Groups-e1291281035929

Laatste update

       31-01-2019

Twitter-icon-TatarLawFirm Magnify green large WebcamqTenerife link2

 

 

Programmas Magnify green large PlayaBeach LogoTNT-Transparant F_tekst cover1 45552514_1458265577640502_352178131336953856_n

El salto betekent in het Spaans ‘de sprong’ en El Pastor is niet letterlijk de pastoor maar wel de hoeder of de herder. Dit voor alle duidelijkheid want nogal wat mensen hebben de pastoor een vermanende vinger opgestoken dat hij buiten zijn katholieke krijtlijnen aan het lopen was terwijl niet hij, maar wel de schaapherder achter zijn verliefdheid aanliep.

 

De salto del pastor is definieerbaar en luistert naar ‘zich bewegen door een onherberg-

zaam landschap door gebruik te maken van een lange stok waarbij kracht, evenwicht

en behendigheid noodzakelijk zijn’. Deze Canarische gewoonte wordt reeds eeuwen-

lang toegepast. De Berbers uit het Noord-Afrikaanse Atlasgebergte hebben op de

eilanden hun verplaatsingstechniek geïntroduceerd ruim 2.000 jaar vóór Christus. Zo

konden zij zich gemakkelijker verplaatsen om de geitenkudde samen te houden.

 

Het ruwe en ontoegankelijke berglandschap van de Canarische Eilanden verplichtte de

inwoners van landelijk gelegen gebieden om deze waardevolle techniek te blijven ge-

bruiken. Vooral de geitenhoeders moesten de bergen in om hun kroost te laten grazen.

En geiten, die doen het op hun manier. Ze springen overal op en af en bereiken zelfs

plaatsen waar een mens niet komen kan. Natuurlijk was dat een probleem voor de

herder die zijn schaapjes moest samenhouden. Om dat euvel op te lossen paste hij

de salto del pastor of de herderssprong toe. Daarbij gebruikte hij een lange dunne en

gepolijste houten stok, de garrote genoemd waaraan een metalen punt, el regatón is

bevestigd. De normale manier om de garrote te gebruiken is door de regatón stevig in een lager gelegen ondergrond te steken om zo langs de stok af te glijden tot dit niveau is bereikt. Je kon er ook kleine kloofjes mee oversteken en op deze manier van rots naar rots springen.

 

                                                                 Er bestaan verschillende soorten sprongen om obstakels te overwinnen.

                                                                 Sommige zijn zo riskant en gevaarlijk dat ze in mooie en spannende legendes

                                                                 zijn beland.

                                                                 Zo zijn er de salto del enamorado (de sprong van de verliefde) en la media luna

                                                                 (de halve maan). De garrote wordt ook in wedstrijden gebruikt; beklimmingen,

                                                                 springen, snelle afdalingen, precisiesprongen en acrobatische sprongen zijn de

                                                                 verschillende disciplines.

 

                                                                 Wat is nu de legende over de sprong van de ‘pastoor’? Wat wordt er verteld?

                                                                 In het gebied La Galga in La Palma is er een dorpje met de bevallige naam

                                                                 Puntallana. Het dorpje ligt midden in een woeste natuur met torenhoge kliffen

                                                                 en in dit dorpje woonde lang geleden een dappere en stoere herder. In datzelfde

                                                                 dorpje woonde ook een oogverblindende jonge vrouw die de hoeder niet

                                                                 onbetuigd liet. Maar de schoonheid negeerde hem.

 

De pastoor gaf echter niet op. Hij zag er goed uit; slank, lenig en sportief en drong dus verder aan op haar gunsten. Zijn harte schreeuwde om haar de liefde te kunnen koesteren en daarom begon hij aan een langdurige hofmakerij. Tenslotte viel ze voor zijn charmes maar vooraleer helemaal toe te geven liet zij hem een uitdaging uitvoeren; slaagde hij in de test, dan werd zij zijn vrouw.

De test bestond er in om drie keer een sprong te maken over een ravijn en daarbij moest hij een speer gebruiken, zoals de herders toen gebruikten om zich door het onherbergzame gebied te kunnen verplaatsen.

De moed, de wil en de vaardigheid van de hoeder dreef hem twee keer over de ravijn, maar toen hij de derde en beslissende sprong maakte, miste hij de fysieke kracht om deze sprong tot een goed einde te brengen. Hij viel in de kloof en stierf. Verblind door de liefde voor zijn teerbeminde liet hij het leven voor hetgeen hij niet krijgen kon.

 

De mooie deerne werd overmand door verdriet, ze zou deze tragedie nooit meer vergeten. Ze kwam het huis niet meer uit, behalve bij het voorbijkomen van de begrafenisstoet: zij stortte zich wanhopig op de kist en schreeuwde huilend de naam van de herder.

 

Sindsdien noemen de lokale mensen deze jump ‘de sprong van de minnaar’ of ‘de salto van de pastoor’ waarbij pastoor niet de zielenherder is maar wel de geitenhoeder.

El salto del pastor

Terug
10277255_10201818885935861_2146293013559496040_n 10171029_10201818885615853_1653711260901085386_n