HOME WEER & RADAR NUTTIGE INFO PUZZEL- FUN- HOROSCOOP RESIDENTEN BUSDIENSTEN APOTHEKERS TENERIFE CONNECT TNT DOWNLOADEN ADVERTEREN-ABONNEREN CONTACT-COLOFON REACTIE VAN DE LEZER

Foto van de maand

(Klik op de foto voor groot formaat)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

FACEBOOKGROEP KORT NIEUWS vlaggen TIPS & TRIPS COLUMNS
TNT ONLINE LEZEN Facebook-Groups-e1291281035929

Laatste update

       25-02-2019

Twitter-icon-TatarLawFirm Magnify green large WebcamqTenerife link2

 

 

Programmas Magnify green large PlayaBeach LogoTNT-Transparant F_tekst cover1 Icod de Los Vinos

Het mooiste strand van Tenerife wordt wel eens gezegd en je hebt gelijk als je een

zandstrand bedoelt. Het is niet alleen het mooiste, maar ook het meest bekende.

Gelegen in San Andrés, ten noordoosten van de hoofdplaats Santa Cruz, is dit een

stukje exotisch natuurschoon. De bedoeling was om in de onmiddellijke omgeving

van Santa Cruz een strand te creëren en de inwoners van het noordoostelijk gebied

een prettige zon-zee-strand-ontspanning te bezorgen. (foto rechts anno 1930)

 

Maar dat strand is er niet altijd geweest; deze ‘playa’ werd gerealiseerd in 1970 en is

dus bijgevolg een kunstmatig aangelegd strand. Voordien was er enkel maar zwart

zand te zien; dat is intussen ruim 40 jaar geleden. Maar hoe begin je daaraan? Hoe

maak je een 1.000 meter lang strand en vooral hoe verander je het zand van zwart

naar goudgeel? En niet alleen de aanleg van het strand heeft hoofdbrekens gekost,

ook het antwoord op de vraag ‘hoe het strand beschermen’ moest gevonden worden.

 

                                                                        Het oorspronkelijk strand bestond uit drie delen: het deel dat aan San Andrés

                                                                        paalt heette La Arena, en werd door het gebuurte toentertijd als badplaats

                                                                        gebruikt. Het middelste gedeelte heette Los Moros omwille van de vele

                                                                        Marokkanen die daar woonden en het laatste deel paalde aan de Barranco

                                                                        Las Teresas. Deze drie stukken werden opgesplitst door de talrijke rots-

                                                                        formaties en als dusdanig was er van één strandgeheel geen sprake. Het was

                                                                        een bijzonder gevaarlijke kuststrook; menig zwemmer is daar verdronken.

 

                                                                        Reeds in 1953 werd er politiek gewag gemaakt om een kunstmatig strand

                                                                        aan te leggen in San Andrés. Deze ‘Costa Chicharrera’ zou dan mee het

                                                                        gezicht worden van de hoofdstad, samen met de uitbouw van de haven.

In 1961 het beheersplan goedgekeurd en de ingenieurs Pompeyo Alonso en Miguel Pintor maken de plannen die werden goedgekeurd in de gemeenteraad in juni 1965. Twee jaar later volgt dan het Ministerieel Besluit die de aanvang van de werken toelaat. De onteigeningen verlopen niet helemaal volgens plan – er is ook een Belgische familie grondeigenaar – en de eigenlijke werken startten in 1970. Ondertussen werd reeds een golfbreker aangelegd op 150 meter van de vloedlijn; 1.000 meter lang.

 

Oorspronkelijk werd gedacht om het nieuwe strand te bedekken met zwart,

vulkanisch zand maar er bleek geen lavazand genoeg voor handen. Het was

goedkoper om zand in te voeren uit de Westelijke Sahara, toen een Spaanse

kolonie. El Aaiún was de plaats van herkomst.

In 1971 werd een lening van 50 miljoen peseta’s goedgekeurd en kon men

beginnen aan het transport van 150.000 m³ of 270.000 ton goudgeel Sahara-

zand. In de eerste zes maanden van 1973 werden vijf miljoen zakken zand

gevuld, vervoerd en uitgegoten.

Op 15 juni 1973 werd het strand ingehuldigd, maar de bevolking had het er

moeilijk mee: ze waren bang van de schorpioenen en de rode mieren die wel

eens met het zand zouden zijn meegekomen. Ze hadden het er vooral moeilijk

mee omdat hun natuurlijke biotoop werd vernietigd. Meer zelfs, ze zijn nooit betrokken partij geweest bij de aanleg van het nieuwe strand.

 

                                                                                      De aangelegde golfbreker beschermt het strand tegen mobiliteit,

                                                                                      maar men had geen rekening gehouden met de invloeden van de

                                                                                      wind. Het zand waait weg, beetje bij beetje en dat zorgt ervoor

                                                                                      dat in 1983 het strand wat geremodelleerd wordt en in 1998

                                                                                      wordt beslist opnieuw zand in te voeren uit de Sahara.

                                                                                      Resultaat: 2.800 ton zand aanvoeren kost 400 miljoen peseta’s en

                                                                                      deze operatie neemt 7 maanden in beslag: tot november 1998.

                                                                                      Had men gekozen voor meer grofkorrelig zand dan was dat

                                                                                      probleem niet opgetreden. Maar daarvoor is het nu te laat. Het

                                                                                      originele lavazand had een zwaarder soortelijk gewicht en

                                                                                      bevatte meer uit mineralen zoals haliet, ferruciet, mendipiet en

                                                                                      kwarts.

 

De invloed van regen op het strand blijft eerder beperkt omdat de neerslaghoeveelheid vrij klein en beperkt is. Wat het ook weze, dit strand is een pareltje van exotisme. De barretjes en de palmbomen maken het geheel af en zo promoot ik dit strand als ‘een juweeltje zeker het bezoeken waard'.

 

Playa Las Teresitas

162141 photo-2389659 playa-teresitas-1930 Playa-de-las-Teresitas Terug