HOME WEER & RADAR NUTTIGE INFO PUZZEL- FUN- HOROSCOOP RESIDENTEN BUSDIENSTEN APOTHEKERS TENERIFE CONNECT TNT DOWNLOADEN ADVERTEREN-ABONNEREN CONTACT-COLOFON REACTIE VAN DE LEZER

Foto van de maand

(Klik op de foto voor groot formaat)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

FACEBOOKGROEP KORT NIEUWS vlaggen TIPS & TRIPS COLUMNS
TNT ONLINE LEZEN Facebook-Groups-e1291281035929

Laatste update

       25-08-2019

Twitter-icon-TatarLawFirm Magnify green large WebcamqTenerife link2

 

 

Programmas Magnify green large PlayaBeach LogoTNT-Transparant F_tekst cover1 10945011_10203413032828537_3902314212119139939_n

De link tussen zwangerschapstesten en dolfijnen lijkt misschien wat ver gezocht maar dat dolfijnen bijzondere dieren zijn, kan niet ontkend worden. Aan deze zeezoogdieren worden veelal de meest opmerkelijke eigenschappen toegewezen. Er wordt gesproken over niet-menselijke personen met denkkracht en gevoelens, ’s werelds slimste dieren na de mens, boodschappers uit de oceanen, dolfijnenbewustzijn, dieren met een eigen taal en cultuur, met een buitenaards vreemdsoortige intelligentie of een psychologisch emotionele band met de mens, zelfbewuste dieren die beschikken over helende krachten enz. Dat dergelijke uitspraken niet zomaar aanvaard moeten worden als absolute waarheid staat buiten kijf, maar ook hier zal de richtlijn gelden dat de waarheid ergens in het midden ligt.

In dit artikel sta ik aan de hand van opzienbarende maar waargebeurde

anekdotes en verhalen stil bij echolocatie, een heel geavanceerd sonar-

systeem waarmee dolfijnen (en andere walvisachtigen) zich oriënteren,

voedsel herkennen en navigeren. Het kan dolfijnen eveneens precieze

informatie leveren over de grondstof van een voorwerp, zijn inhoud, zijn

formaat en zelfs drie-dimensionele gegevens ervan. Maar er is meer,

dolfijnen kunnen door middel van echolocatie in ons  lichaam ‘kijken’,

een prille zwangerschap detecteren, ja misschien wel onze emoties

‘lezen’. Geen wonder dat rond dit buitengewoon zintuig veel ‘mystiek en

magie’ hangt!

Het gezichtsvermogen van dolfijnen is heel goed - hun ogen kunnen

onafhankelijk van elkaar bewegen - maar ’s nachts (of op grote diepte), wanneer er meer voedsel maar ook meer natuurlijke vijanden zijn, is hun zicht ontoereikend.

Om te overleven hebben dolfijnen het vermogen ontwikkeld om in de duisternis te leven. Geluid beweegt zich vier maal sneller voort in het water dan op het land; in zee is het gehoor dan ook een betrouwbaarder zintuig dan het zicht. Dolfijnen gebruiken geluid om te communiceren, maar, wonderlijk als ze zijn, hun gehoor is veel meer ontwikkeld dan het onze (ze kunnen veel hogere frequenties waarnemen) en is nog verder geëvolueerd naar een gesofisticeerd sonarsysteem: de echolocatie. Het is vergelijkbaar met het mechanisme dat vleermuizen gebruiken om te navigeren, met de technologie die door onderzeeërs wordt aangewend of met ultrasone apparatuur – maar overtreft deze vergelijkingen overdadig!

 

Echolocatie bezorgt dolfijnen ontzettend accurate informatie, ook drie-dimensioneel. Tijdens een experiment kon een geblinddoekte dolfijn de bewegingen van een andere dolfijn imiteren. In een andere proefneming werden twee            

schijfjes van anderhalve mm verborgen uit het zicht. Het enige verschil

tussen deze schijfjes was dat het ene gemaakt was uit aluminium en het

andere uit koper. De dolfijn kon het verschil aantonen. In andere

experimenten konden dolfijnen aangeven of een verborgen blokje

gemaakt was uit metaal, hout of plastic – en dit vanop een afstand van

30 m! Ze konden zelfs het verschil van vorm en grootte te kennen

geven. Reeds onder de indruk? Zet je dan schrap voor volgende

anekdote: vanop een afstand van iets meer dan 9 m werden 2 metalen

kokers verborgen. Dolfijnen konden beduiden dat de ene koker enkele  

tienden van een mm (ongeveer de dikte van een vingernagel) dikker was!

 

Echolocatie is voor dolfijnen het eerste middel om informatie te krijgen over hun omgeving en voorwerpen of organismen aldaar. Maar hoe werkt het nu precies? Ze brengen een soort klikgeluid (met een frequentie tussen de 8 en 2000 ‘kliks’ per seconde) voort dat aangemaakt wordt ter hoogte van de 'monkey lips' (fonische lippen) en luchtzakken net onder het blaasgat. Vervolgens kaatsen obstakels in de omgeving hun geluiden terug en de aldus verkregen echo wordt op zijn beurt opgevangen door de onderkaak en via het daar aanwezige vetkanaal naar het middenoor geleid waar gehoorbeentjes aanwezig zijn. Om het science fiction-gehalte nog wat verder op te voeren: dolfijnen kunnen deze sonargeluiden ter hoogte van de meloen (een olieachtige substantie in het voorhoofd die door spieren vervormd kan worden) bundelen en richten als een lichtstraal waardoor het stralen van geluid worden.

 

Omdat geluid zich door levend weefsel kan

voortbewegen, kunnen dolfijnen letterlijk

door middel van echolocatie doorheen

objecten ‘zien’. Ze kunnen doorheen

elkaars (en ons!) lichaam kijken, wat ze

informatie geeft over de fysieke toestand.

Dolfijnen vertonen vaak een buitengewone

interesse voor mensen met chirurgisch staal

in hun lichaam (pacemaker, prothese) of

zwangere vrouwen. Zo was er in het

Amerikaanse Dolphin Research Center een

zwangere trainer die met een drachtige dolfijn

werkte; de dolfijn zond klikgeluiden in de

richting van de schoot van de trainer en

daarna zwom de dolfijn met haar buik omhoog zodat de trainer die kon strelen. Minder aandoenlijk maar eerder gênant was dat deze dolfijn hetzelfde deed bij een bezoekster die met de dolfijnen zwom. De onvermijdelijke vraag was: “Ben je ook zwanger?” waarop haar echtgenoot lollig antwoordde: “Ik hoop van niet!” Enkele weken hierna ontving het Center een telefoontje van de bezoekster met het ‘heuglijke’ nieuws dat ze inderdaad zwanger was…

 

Hollen we voortaan na een avontuurtje stante pede naar het dolfinarium om te checken of er een morning-afterpil moet geslikt worden? Wordt een zondags bezoekje aan een dolfinarium dé nieuwe manier om aan je partner of familie het vreugdevolle nieuws van gezinsuitbreiding te melden? Neen, liever niet. Beter om deze prachtige, intelligente, misschien wat bovenaardse dieren in hun waardigheid te laten in de oceaan waar ze écht thuishoren en ten volle kunnen bestaan.

 

Tekst en foto’s: Vincent Serbruyns - Illustratie echolocatie: Uko Gorter

Dolfijn detecteert zwangeschap

Terug 10811486_305722112964766_1773406486_n 10818619_305722192964758_2043704640_n 10819769_305722239631420_1452822065_o