HOME WEER & RADAR NUTTIGE INFO PUZZEL- FUN- HOROSCOOP RESIDENTEN BUSDIENSTEN APOTHEKERS TENERIFE CONNECT TNT DOWNLOADEN ADVERTEREN-ABONNEREN CONTACT-COLOFON REACTIE VAN DE LEZER

Foto van de maand

(Klik op de foto voor groot formaat)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

FACEBOOKGROEP KORT NIEUWS vlaggen TIPS & TRIPS COLUMNS
TNT ONLINE LEZEN Facebook-Groups-e1291281035929

Laatste update

       25-08-2019

Twitter-icon-TatarLawFirm Magnify green large WebcamqTenerife link2

 

 

Programmas Magnify green large PlayaBeach LogoTNT-Transparant F_tekst cover1 10945011_10203413032828537_3902314212119139939_n

Día de Canarias

De feestdag van de Canarische Eilanden wordt gevierd op 30 mei.

Iedereen weet dat Canarias bestaat uit twee provincies van Spanje onder een onafhankelijke statuut. De oostelijke provincie La Palma de Gran Canaria bestaat uit Fuerteventura, Lanzarote, La Graciosa en Gran Canaria, de westelijke provincie Santa Cruz de Tenerife bestaat uit El Hierro, La Palma, La Gomera en Tenerife. Naast 8 bewoonde bestuurlijke eilanden bestaan er nog een aantal onbewoonde eilandjes die als natuurreservaat fungeren; Alegranza, Montaña Clara, Roque del Este, Roque del Oeste en Lobos.

Omdat eilanden territoriaal geen geheel vormen is de structuur van de

regering ook opgesplitst over de twee grootste eilanden.

Als je de Canarische archipel geschiedkundig wil bekijken moet je terug

naar de Griek-Romeinse mythologie waarin er sprake is van een eilanden-

groep aan de rand van de gekende wereld zoals het getekend staat op de

kaart van Herodoto (circa 450 jaar voor Christus). Men sprak van de

‘Gelukmakende Eilanden’ en de ‘Tuin van Hesperiden of van Atlandida’.

Later, ongeveer 50 na Chr, sprak de Griekse wijsgeer Mestrio Plutarco

over de eilanden, maar vooral het boek ‘Naturalis Historia’ van Plinio de

Oude is het eerste bruikbare document dat geschreven werd na een

expeditie naar de eilanden in opdracht van Koning Juba II van Mauretanië.

De Romeinen gaven de eilanden namen: Ninguaria of Tacande (Tenerife), Canaria (Gran Canaria), Pluvialia of Invale (Lanzarote), Ombrion (La Palma), Planasia (Fuerteventura), Iunonia en Capraria (La Gomera) en Junonia (El Hierro).

De Guanches waren de originele bewoners van Tenerife, maar dit woord werd later uitgebreid gebruikt om alle inwonens van alle eilanden te benoemen. Deze bevolkingsgroep waren de afstammelingen van Afrikaanse Berberstammen en zij waren etnische en cultureel verbonden met elkaar. Ze werden door de Fenisiërs of door de Romeinen overgebracht; maar dat kan niet met zekerheid beweerd worden.

Recente ontdekkingen laten zien dat de archipel werd bevolkt in twee fasen: eerste fase was Berberse emigratie rond de 6de eeuw vóór Christus, in een tweede fase rond de 1ste eeuw na Christus kwamen geromaniseerde Berbers naar Lanzarote, Fuerteventura, Gran Canaria, El Hierro en Tenerife.

                                                                                 Veeteelt (schapen, geiten en honden voor bewaking en soms ook voor  

                                                                                 consumptie), landbouw (gerst en tarwe = gofio), jacht en visvangst en

                                                                                 occasionele fruitoogsten waren de belangrijkste voedselbronnen van

                                                                                 deze Canarische Aboriginals.

                                                                                 Zij aanbeden rotsen en bergen: El Teide op Tenerife, Idafe in La Palma en

                                                                                 Tindaya in Fuerteventura. De belangrijkste goden van de Guanches waren

                                                                                 Achamán (God van de hemel en Opperste Schepper), Chaxiraxi (Moeder  

                                                                                 Godin moeder later geïdentificeerd als de Maagd van Candelaria), Magec

                                                                                 (God van de zon) en Guayota (de duivel). Uniek was de cultus van de dood

                                                                                 en de mummificatie van organen , vooral op Tenerife.

                                                                                 In de 14de eeuw worden de Canarische Eilanden herontdekt door Mallorcanen, Portugesen en Italianen, waarna Christoffel Columbus de archipel zou gebruiken als tussenstop op weg naar de nieuwe wereld. Later hebben nieuwe navigatiemiddelen als de octant en de sextant de weg naar dit Macaronesisch gebied vergemakkelijkt.

In 1402 beginnen Jean de Béthencourt en Gadefer de La Salle aan de verovering (in eigen naam) van Lanzarote om van daar uit de ‘orchilla’ te exporteren. Orchilla is een korstmos gebruikt voor het verven van stoffen. Later werkten zij als vazal voor de Koning van Castillië en veroverden zij Lanzarote, Fuerteventura, La Gomera en El Hierro: dit waren de minst bevolkte van de archipel. La Gomera bleef echter een gemengde bevolkingsgroep van veroveraars en inboorlingen tot aan de "Opstand van Los Gomeros" in 1488. Daar ook verloren de inboorlingen het pleit. Later vallen ook Gran Canaria, La Palma en Tenerife ten prooi van de veroveraars. De Canarische Eilanden wordt geregeerd door een Spaanse Koning.

De 18de eeuw werd voornamelijk gekenmerkt door aanvallen van de Engelse zeevloot die, kost wat kost, de eilanden wou veroveren. De beroemde Admiraal Nelson hield een uiterst interessant dagboek

bij van deze martelende aanvallen. Met 4.000 man nam hij het op tegen 500 reguliere

Spaanse soldaten, een Franse detachement en enkele lokale milities. Op 25 juli 1797

werd Nelson in Santa Cruz de Tenerife verslagen en verdreven.

De economische crisis sloeg toe door de latere onafhankelijkheid van Amerikaanse

koloniën en door het Spaans protectionisme. Hongersnood sloeg toe en de autoritei-

ten van grotere eilanden verboden emigratie vanaf de kleine eilanden om zichzelf

niet uit te hongeren.

Daar startte dan de leegloop; om te overleven trokken veel Canariërs naar Puerto

Rico, naar Cuba en naar  andere jonge Amerikaanse republieken.

Deze crisis duurt tot midden de 19de eeuw en dan ontstaat er lokaal economisch

systeem: het havendecreet in 1852 zorgde voor commerciële vrijheid en mede door

de exploitatie van de ‘cochinilla’ een insect dat de rode kleurstof moet leveren. De

commerciële belangen met Engeland herstellen snel omdat de Engelsen de kleurstof

nodig hebben in hun exploderende textielbranche. Met deze kleurstof reizen nu ook

bananen en tomaten mee naar Europa.

Een volgende stap in de civilisatie van de eilanden is de rivaliteit tussen de steden Santa Cruz de Tenerife en Las Palmas de Gran Canaria, die beiden de ‘hoofdstad’ opeisen. Na decennia van meningsverschillen worden in 1927, tijdens de dictatuur van Primo de Rivera, twee provincies opgericht die tot op vandaag bestaan. Enkel de Canarische onafhankelijkheid werd afgeweerd, eerst door een insulaire rechtszaak, daarna door dictator Franco himself, die als Commandant-Generaal werd aangesteld van de Canarische Eilanden.

De Spaanse burgeroorlog en de oorlog met Marokko om de Westelijke Sahara werken contraproductief en pas na de dood van Franco in 1975 moet alles terug genormaliseerd worden.

Maar zo gemakkelijk gaat dat niet. Er ontwikkelt zich een nationalistische beweging ‘Pueblo Canario’ maar deze kan een onafhankelijkheid niet realiseren.

Na de goedkeuring van de Spaanse grondwet, begon het debat van de uitwerking van het statuut van de autonomie van Canarias, die finaal in augustus 1982 wordt goedgekeurd. De Canarische eilanden krijgen meer bevoegdheden als autonome regio maar pas in 1996 krijgt een gedeeltelijke hervorming een volwaardig statuut.

30 mei wordt erkend als de feestdag van de Canarische eilanden. Deze dag staat voor de verjaardag van de  eerste zitting, voorgezeten door Pedro Guerra Cabrera, van het Canarische Parlement op 30 mei 1983, waarvan de notulen 10 maanden na datum verschenen in het BOC, het Boletín Oficial Canarias of het ‘Staatsblad’ van de Canarische Archipel.

Tot op vandaag hebben de eilanden een onafhankelijk bestuur binnen een onafhankelijke regio van Spanje.

En nog steeds zijn er actiegroepen die alsmaar luider roepen op onafhankelijkheid.

 

Terug 18e-eeuwse octant 788px-Herodotus_world_map-es.svg GuancheCan